Neo-Angin i Hendrix

  Pisanie bloga - czas start. Ale od czego tu zacząć? No, może
od wyjaśnienia mojej potrzeby dzielenia się różnymi
i różniastymi przemyśleniami, jakie nawiedzają moją szaloną łepetynę. Potrzeba ta od dłuższego czasu dojrzewała gdzieś tam głęboko w czeluściach mojej świadomości, aż zostałem przez "wiosenny atak zimy" a w konsekwencji przez Panią Anginę odcięty na jakiś czas od wszelkiego towarzystwa. To było jak zapalnik - wtedy stwierdziłem, że tę chmurę myśli w mojej głowie trzeba gdzieś zutylizować. 

  Narastająca, wszechobecna świadomość odosobnienia to coś, czego nienawidzę i co towarzyszy mi od paru dobrych dni,
a choróbsko odpuścić nie chce. Paradoksalnie, chcąc uniknąć samotności, zamykam się w swoim świecie jeszcze szczelniej, wraz z ukochaną muzyką, czasopismami o wszystkim i o niczym, gitarą, wzmacniaczem (trzeba się na czymś wyżyć, gdy znów znikąd pojawi się energia do spożytkowania :D) oraz horrendalną ilością ołówków, kartek i tuszy- to mój ulubiony "tłumacz myśli", pozwalający przelać bałagan z niespokojnej głowy na biały arkusz. Napiszę tu o tym i owym, nawet nie precyzuję, o czym konkretnie,
bo przewidywalnością mój dziki umysł nie grzeszy... Wrzucę
w poście cokolwiek mi na myśl przyjdzie. Ale z pewnością nie zabraknie odrobiny dobrej muzyki, ba, nawet może więcej, niż odrobiny. Będzie to przede wszystkim blues, czasem spokojny
i usypiający, a czasem ostry i rozgrzany do czerwoności płaczliwym wrzaskiem gitar.

  Dlatego na koniec polecam gorąco dwóch panów z dwóch biegunów bluesa - jeden wprost z delty Mississippi, czarodziej brudnego, prymitywistycznego, czarnego bluesa, drugi zaś - bóg gitary elektrycznej, istna siła natury na scenie. Gdy chwycił za instrument, paroma uderzeniami w struny potrafił odmienić wszystko, co myśleli o muzyce słuchacze. Pierwszy pan to John Lee Hooker - przedstawiam jedno z jego nowszych nagrań, Highway 13, istne uniwersum bluesowego klimatu zamknięte
w siedmiu minutach ocierającego się o ambient grania. Drugi muzyk to rzecz jasna Jimi Hendrix, tu jego szalony instrumental Peace in Mississippi. Bogactwo gitarowego szaleństwa - niewiarygodne, co ten człowiek wyprawiał ze swoim wiosłem :D

1.  http://www.youtube.com/watch?v=LlwJRk09I5U

2. http://www.youtube.com/watch?v=cNy9R3993xM